Post with 1 note
Ode Aan De Producer Harry Fraud
Ode aan Een Producer
De meeste blogs die ik schrijf zijn toegewezen aan albums of aan artiesten die ik de moeite waard vind om te volgen. Ditmaal dacht ik, ik doe is wat anders. Een producer kan namelijk echt het verschil maken of een track gruwelijk is of juist totaal niet. De beat is namelijk ongelofelijk bepalend voor de kwaliteit van een nummer. Je merkt de laatste jaren dan ook dat producers steeds vaker genoemd worden bij een track. Dit keer wil ik een specifiek producer in het licht zetten en dat is Harry Fraud.
De Hi-Hats van Harry Fraud
Éen van de grootste sterktes van Harry Fraud is zijn gebruik van de hi-hats. (De hi-hat is een onderdeel van een drumkit en het geluid van de hi-hat klinkt een beetje als getik.) Lex Luger is toch wel één van de eerste producers in de hip/hop game die het gebruik van hi-hats succesvol wist toe te passen in een hip/hop beat. Tegenwoordig zijn er tal van producers die hi-hats gebruiken in hip/hop beats. Waar Lex Luger’s gebruik van de hi-hat wat meer hetzelfde blijft in een beat weet Harry Fraud meer variatie in een beat te brengen met het gebruik van de hi-hat. Harry Fraud zegt zelf dat hij de geluiden van de hi-hats als ware in zijn hoofd ziet en daarmee prima het gevoel weet aan te brengen in een beat.
Het resultaat: Het resultaat is dat je elke beat apart wel als een klein kunststukje kunt beschouwen, omdat het een prachtig samenvoegsel is van geluiden.
Harry Fraud weet met zijn beats een gevoel te creëren dat je in een film zit.
Een andere sterkte van Harry Fraud is dat hij je het gevoel kan geven alsof je middenin in een film zit. Hij heeft dan ook onlangs samengewerkt met een artiest die dat filmgevoel eigenlijk altijd probeert na te bootsen met zijn projecten en dat is niemand minder dan Curren$y. Elke beat van de tape ‘Cigarette Boats’ is magnifiek en geeft je het gevoel alsof je middenin een jaren 70 gangsterfilm zit.
Harry Fraud zorgt ervoor dat bepaalde artiesten weer te beluisteren zijn.
Wiz Khalifa stelt de laatste tijd flink teleur met zijn RnB-Pop achtige gejank, maar op een beat van Harry Fraud klinkt Wiz weer als een degelijke rapper. Riff Raff heb ik überhaupt nooit dope gevonden, maar op een beat van Harry Fraud klinkt zijn verse opeens aardig. Ik hoop dat hij in de toekomst dan ook wat meer gaat samenwerken met artiesten die iets meer kunnen dan met de artiesten met wie Harry Fraud tot nu toe voornamelijk heeft samengewerkt. Wiz, Riff Raff en French Montana zijn namelijk beetje de mindere rappers in de game. Gelukkig werkt hij de laatste tijd ook samen met Action Bronson, Sean Price en Curren$y en dat zijn wel artiesten die wat met een beat kunnen. Gelukkig is Harry Fraud eigenlijk pas net in de game en gaan we in de toekomst nog mooie dingen van hem horen.
Post with 2 notes
Top 10 Albums 2012
Lieve lezers,
het moment is dan toch echt aangebroken. Pam Pam Pam! De mooiste, vetste, gruwelijkste albums van het jaar 2012. Hoe ben ik tot dit prachtige lijstje gekomen? Ik heb dit jaar meer dan 50 albums meerdere keren geluisterd en vond het dan ook heel lastig om tot een top 10 lijstje te komen. Ik heb dus niet alleen gelet op de muzikaliteit van het album, maar ook hoe vaak ik zin heb gehad om het album te luisteren.
Helaas heb ik door de feestdagen en het vele feesten (tussen de feestdagen door) niet veel tijd gehad om een leuke motivatie neer te zetten waarom het desbetreffende album tot mijn top 10 behoort. Vandaar het lijstje van albums met 1 van de beste nummers van het album erbij.
10. Fresku - Maskerade
9. The Man With The Iron Fists
8. Bat For Lashes - The Haunted Man
7. Of Monsters And Men - My Head Is An Animal
6. Angus Stone - Broken Brights
5. Schoolboy Q - Habits & Contradictions
4. The XX - Coexist
3. Alt-J - An Awesome Wave
2. Apollo Brown & Guilty Simpson - Dice Game
1. Kendrick Lamar - Good Kid M.A.A.D. City
Post with 3 notes
Top 5 EP’s/Mixtapes 2012
Welkom mensen bij mijn eerste lijstje van het jaar 2012.
Dit is het lijstje met mijn persoonlijke top 5 ep’s/mixtapes van het jaar 2012. In vergelijking met de vorige jaren heb ik in verhouding veel minder mixtapes/ep’s geluisterd. Dit jaar was duidelijk meer het jaar van de albums. Toch heb ik een top 5 weten te maken. Binnenkort het lijstje met mijn favoriete albums van het jaar.
5. Sticks & Moon - Stick Bukowski
Het is dit jaar redelijk stil geweest rondom Sticks, toch heeft hij zijn bijdrage geleverd aan Fakkelteitgroep volume 4 en heeft hij de EP Stick Bukowski uitgebracht. Zeker deze laatste EP is het luisteren waard. Stick Bukowski is een half uur durende tape met alleen maar erg rustige laidback hiphop. Geen bangers, maar lekker achteruit op de bank met een thee’tje luisteren naar Stick Bukowski.
Favoriete tracks: Versplinterd (Komt goud), El Dorado & Trip
4. Young Roddy - Good Sense
Young Roddy de grootste hosselaar uit de camp van Curren$y ‘The Jets’ bracht begin dit jaar de EP Good Sense uit. Voorheen heeft Roddy al vaker meegedaan met de projecten van Curren$y en heeft hij ook al eerder een tape uitgebracht met Trademark Da Skydiver, maar dit is toch echt zijn eerste officiële soloproject. Het is vrij duidelijk dat Young Roddy na Curren$y de beste rapper is uit de ‘Jets’ camp. De hele tape zitten vol harde tracks op bestaande beats en nieuwe beats met gastbijdragen van Curren$y, Smoke DZA & Trademark Da Skydiver.
Favoriete tracks: Tre 1st Commandments, Trapologist & What That Is
3. Zeds Dead - Victor
Begin dit jaar had ik voor het eerst het nummer Eyes On Fire van het duo Zeds Dead gehoord en ik was meteen verkocht. Ik moest meteen alles hebben wat zij ooit hebben uitgebracht. Zeds Dead weet namelijk als geen ander gevoeligheid met Dubstep te combineren. De Dubstep drops zijn meestal heel mooi rondom mooie vocals gepolijst. Ik kwam er toen achter dat ze net de EP Victor hadden uitgebracht. Victor is een samenwerking tussen Zeds Dead en de rapper Omar Linx. Het is een heerlijke mix van Dubstep, rap en heerlijke vocals.
Favoriete tracks: Coffee Break, No Prayers & Rudeboy
2. Action Bronson - Blue Chips
Action Bronson is zeker één van de grootste ontdekkingen van het jaar 2012. Zijn albums Dr. Lecter en Well Done zijn misschien dan wel uit 2011, maar dit jaar kwam ik pas per ongeluk in aanraking met deze grote Albanese Amerikaan. Ik kwam het album Well Done (in samenwerking met Statik Selektah) tegen op mijn favoriete blogen ik dacht toen: “Statik Selektah valt bijna nooit tegen, dus laat ik het checken”. Het album blijkt achteraf één van de hardste albums te zijn uit 2011 en Action Bronson maakt met zijn hoge stem en zijn chille stijl van rappen veel indruk op me. Action Bronson heeft dit jaar 2 EP’s uitgebracht. Blue Chips en Rare Chandeliers met The Alchemist. De EP met The Alchemist is onlangs uitgekomen en heb ik nog niet genoeg kunnen luisteren, daarentegen heb ik Blue Chips grijs gedraaid. Vandaar deze verdiende 2e plek voor Blue Chips .
Favoriete tracks: Pouches Of Tuna, Steve Wynn & 9-24-11
1. TNGHT - TNGHT EP
TNGHT heeft er dit jaar hoogstpersoonlijk voor gezorgd dat er een nieuwe muziekstijl helemaal de shit is geworden in 2012. Trap music kom je tegenwoordig overal tegen, maar het is TNGHT die het naar de grote publiek heeft weten te brengen. Deze buzz is helemaal terecht, want elke track op de TNGHT EP is keihard en als je één van de nummers op de dansvloer hoort kan je gewoonweg niet stil blijven staan. De TNGHT EP was zo populair dat er geen festival dit jaar voorbij kwam waar je het nummer Higher Ground niet voorbij hoorde komen en ook bij deze track wil je het liefst alles om je heen helemaal kapot maken. Ik heb deze EP in de zomer helemaal grijs gedraaid en heb het geluk gehad dit live te mogen aanschouwen op Lockdown festival. De liveshow was fenomenaal. TNGHT weet prachtig keiharde hip/hop bangers af te mixen met keiharde trap en de hele tent ging dan ook helemaal los. Het is omdat zij een compleet nieuwe genre groot heeft weten te brengen, dat dit mijn persoonlijke favoriete EP van het jaar is geworden.
Favoriete Tracks: Higher Ground, Goooo & Bugg’n
Post with 1 note
Action Bronson - Melkweg, 11 oktober
Mooi Muziekjaar
Damn, wat is het weer een mooi muziekjaar geweest. Ik ben naar een tal van concerten geweest en heb veel nieuwe muziek mogen ontdekken en dat in veel verschillende genres. Wat heb ik dit jaar allemaal wel niet live gezien? Nou genoeg kan ik je vertellen. Ik heb onder andere Ben Howard, Jay-Z, Kanye West, Talib Kweli, Big K.R.I.T., A$AP Rocky, Lauryn Hill, Schoolboy Q, Ab-Soul, Danny Brown, Of Monsters And Men, The Xx, Alborosie, Stephen Marley, U-Roy, Amadou & Mariam, Balthazar, Justice, Vinnie Paz, Ill Bill en nog vele meer acts, festivals en DJ’s mogen aanschouwen. Ik heb het geluk gehad dat ik al deze acts heb mogen meemaken met allerlei verschillende dierbare vrienden.
Action Bronson
Afgelopen dinsdag was dan zeer waarschijnlijk het laatste concert van 2012 voor mij. En wat was het slotstuk? Action Bronson. Ik heb al een keer eerder Action Bronson moeten missen en daar baalde ik als een stekker van (Net als Freddie Gibbs en Yelawolf overigens). Ben dan ook heel blij dat Mister Bronsolino alsnog een keer naar Nederland is gekomen om op te treden. En wat voor uniek concert was dit dan ook. Onze man Action dacht na de 2e track fok it! Ik vervolg mijn concert gewoon tussen het publiek. Dan denk je dan doet ie 1 nummer en dan gaat hij weer terug naar het podium. Maar nee hoor, hij heeft het hele concert tussen het publiek afgemaakt. Wat vele grappige momenten opleverde. Vanzelfsprekend heb je heel veel interactie met het publiek als je als rapper er tussenin staat, iedereen reageerde dan ook op zijn eigen manier als Action in de buurt kwam. Mensen gingen met hem op de photo, anderen wilden zo cool mogelijk over komen en rapte elke woord mee in het gezicht vande grote rapper. Action boeit het allemaal niet en rapte verse na verse en dat niet onverdienstelijk. Elke track klonk live bijna net zoals op de plaat en dat verdient toch een schouderklopje voor de grote man.
Action Bronson met humor.
Meneertje Bronson staat bekend om zijn raps over eten, weed en dat hij een gevoel voor humor heeft. Dat hij een gevoel voor humor heeft dat liet hij hier ook zien. Op een gegeven moment zag Bronson een dame staan, die legde hij even op z’n schouder en hij rapte tegelijkertijd gewoon een heel nummer alsof het niks is. Ik dacht dit moet niet gekker worden. Op een ander moment loopt hij rappend naar de bar en bestelde hij gewoon simpel een drankje terwijl hij aan het rappen was. Dit soort leuke dingetjes maakte de avond heel persoonlijk en iedereen had het zeer naar z’n zin.
Toch, wat minpuntjes.
Helaas, waren er ook wat minpuntjes. Zo duurde de hele show maximaal 45 minuten en dat is toch een beetje aan de korte kant. Hij heeft dan ook een paar hele goede tracks niet gedaan, waarvan je eigenlijk wel verwacht dat hij die wel zou doen. Daarnaast is het wel leuk door het publiek rappen, alleen is Action Bronson niet de langste en dan verlies je hem wel is uit het oog en dat is toch jammer. Dit grapje is dan ook echt alleen mogelijk in een kleine zaal anders ben je Action Bronson letterlijk een halve concert kwijt.
Al met al was het toch een unieke ervaring en een topconcert om het concertjaar mee af te sluiten.
Trouwens
Trouwens, binnenkort kunnen jullie nog van mij een top 10 lijstje verwachten met mijn persoonlijke top 10 albums van het jaar. Yeah!
Auf Wiederschnitzel.
Video with 2 notes
Roc Marciano - Emeralds
Een gruwelijke video van Roc Marciano waarin je goed zijn rustige flow hoort.
Post with 1 note
Roc Marciano
Roc Marciano, kennismaking met een nieuwe artiest.
Beste mensen deze post is bedoeld om jullie kennis te laten maken met een artiest waarvan ik vind dat hij de nodige aandacht verdiend.
Zijn naam: Roc Marciano.
Reloaded, zijn onlangs verschenen album
Roc Marciano heeft onlangs een nieuw album uitgebracht genaamd Reloaded. In 2010 bracht Marciano zijn debuutalbum uit genaamd Marcberg. Het vette van deze artiest is dat hij in zijn beide albums een heerlijk uniek sfeertje weet te creëren. Oorspronkelijk komt hij uit Busta´s Flipmode Squad, maar als je zijn albums gaat checken dan hoor je al snel genoeg dat hij niet echt daarin past. Voor de rest kan je Marciano gehoord hebben op featurings van Action Bronson, Evidence, Crooked I & Ka.
Luister Marciano en je hebt het gevoel dat je in een gangsterfilm zit.
In beide albums heb je het gevoel het dat je in een gangsterfilm zit. Door zijn lage stem en laidback flow en opmerkelijke beats weet hij het maffiagevoel heerlijk over te brengen. Zijn raps gaan dan ook voornamelijk over drugs en bitches wat dat gevoel nog is versterkt. Waarom ik vind dat je deze artiest moet checken is omdat hij uniek is in de hiphop game. Er zijn genoeg eenheidsworsten die op een Lex Luger achtige beat simpele catchy rhymes weten te brengen. Er is geen andere artiest als Roc Marciano en dat vond ik wel een blog waard.
Ben je fan van Action Bronson, Meyhem Lauren en de Wu-Tang Clan dan moet je Roc Marciano zeker checken.
Wocka Flocka Flame - Melkweg 02 December
Gisteren naar het concert van Waka Flocka Flame geweest. Niet omdat ik zijn muziek fantastisch vind, maar meer omdat ik benieuwd was naar zijn live performance. de shows van Waka staan er namelijk bekend om dat hij volledig de crowd loskrijgt en dat er genoeg gekkigheid te beleven valt. Qua gekkigheid viel het uiteindelijk wel mee, desalnietemin heb ik me prima vermaakt bij het concert van Waka. Zijn liveshow zit inderdaad goed in elkaar met een live drummer die allemaal mooie capriolen uithaalt met z’n drumsticks en helemaal losgaat op zijn drumstel. Waka rapt verdienstelijk en met name de keiharde beats werken erg aanstekelijk op de crowd, die dan ook niet stil kunnen staan en lekker staan te flexen. Waka kapt er na 50 minuten mee nadat eerder zijn BrickSquad maatje Whoo da Kidd een half uurtje heeft opgetreden. Ook al heb ik me prima vermaakt vond ik het niet erg dat zijn show afgelopen was. Zijn nummers zijn nou eenmaal redelijk eentonig. al met al prima avond.
Simian Mobile Disco - A Species Out Of Control
Wat een heerlijke beukplaat van het onlangs verschenen album van Simian Mobile Disco..
Guilty Simpson - Cali Hills
Dit nummertje kwam langs op shuffle op mijn ipod en het blijft een goude oude.
R.I.P. J.Dilla!
B.O.B. - Bombs Away (Feat. Morgan Freeman)
De openingstrack van het onlangs verschenen album ‘Strange Clouds’ van B.O.B. mag er zijn.
Leuke gastbijdrage van Morgan Freeman en een heerlijke productie van AD & B.O.B. zelf.
Page 1 of 4
